เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 หวังให้บุตรธิดาสร้างความภาคภูมิ
“ระวังตัวด้วย อสูรตาบอดเสียงทมิฬมีพลังต่อสู้เทียบเคียงระดับตำนาน จงระวังการจู่โจมด้วยคลื่นเสียงของมันให้ดี!”
เซมานเอ่ยเตือนโดยมิได้ลดเสียงลงแต่อย่างใด
ประสาทการรับฟังของอสูรตาบอดเสียงทมิฬสามารถจับเสียงจากระยะร้อยเมตรได้อย่างสบาย เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้คงถูกเสียงพูดคุยของพวกเขาเมื่อครู่ดึงดูดเข้ามา และรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขาตั้งนานแล้ว การคิดจะหลบซ่อนจึงไร้ประโยชน์สิ้นดี
เป็นไปตามคาด อสูรตาบอดเสียงทมิฬเงยหน้าขึ้นในทันใด ปากท่อเรียวยาวสั่นระริก ปลดปล่อยคลื่นเสียงกัมปนาทที่รุนแรงพอจะทะลวงแผ่นเหล็กและระเบิดหินผาออกมา โดยเล็งเป้าหมายตรงมายังพวกเซมานทั้งสามคน
อัศวินตราเวทสองนายพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันควัน ยกโล่ขึ้นขวางเบื้องหน้าของพวกเซมานเพื่อปะทะเข้ากับคลื่นเสียงของอสูรกายโดยตรง
หลังการสั่นสะเทือนอันไร้สุ้มเสียงระลอกหนึ่ง โล่ที่หลอมขึ้นจากเหล็กกล้าชั้นดีก็หวนคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว
อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นยุทธภัณฑ์แปรสภาพเวทมนตร์ หากเปลี่ยนเป็นโล่โลหะธรรมดาทั่วไป ย่อมต้องแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยภายใต้การโจมตีนี้ไปแล้วอย่างแน่นอน
การเข้าขัดตาทัพของอัศวินตราเวททั้งสองนายช่วยยื้อเวลาอันมีค่าไว้ได้ เวทมนตร์ของพวกเซมานทั้งสามจึงร่ายเสร็จสมบูรณ์พอดี