เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 นี่มันต่างอะไรจากพ่อมดฝึกหัดกัน?
เมื่อสิ้นเสียงของซูหนาน บนร่างของหุ่นเชิดลับพลันเปล่งประกายแสงสีรุ้งอันเจิดจ้าขึ้นมาในทันใด
ผู้ที่อยู่ในที่นั้นล้วนเป็นพ่อมดฝึกหัดขั้นสาม สายตาเฉียบแหลมยิ่งยวด ในพริบตาแรกก็จำแนกออกได้ทันทีว่านั่นคือแสงสว่างอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเวทมนตร์
เวทลอยตัว เวทกายเบา เวทพละกำลัง เวททรหด เวทเกราะคุ้มกาย เวทป้องกันธาตุ...
ในเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว บนร่างของหุ่นเชิดลับก็ได้รับการเสริมพลังด้วยเวทมนตร์ถึงแปดบท
ภาพตรงหน้านี้ทำเอาพวกนกฮูกราตรีถึงกับอ้าปากค้าง ตาค้างจนแข็งทื่อ
หุ่นเชิดที่สามารถร่ายเวทมนตร์ได้มิใช่ว่าจะไม่มี ในตำราพ่อมดเคยมีบันทึกถึงเคล็ดวิชาในการตรึงเวทมนตร์ไว้บนร่างหุ่นเชิด เพียงแต่ทักษะการสร้างหุ่นเชิดของพวกเขายังไม่ถึงขั้น จึงสร้างไม่สำเร็จ
ทว่าแม้จะสร้างไม่เป็น แต่พวกเขาย่อมรู้ดีว่า หุ่นเชิดที่สร้างขึ้นด้วยเคล็ดวิชานี้ การตรึงเวทมนตร์ไว้ได้สามถึงสี่บทก็นับว่ามากเป็นพิเศษแล้ว
ทว่าตุ๊กตาตรงหน้านี้กลับร่ายเวทมนตร์ออกมาแปดบทรวด นั่นหมายความว่าบนร่างของมันต้องตรึงเวทมนตร์ไว้อย่างน้อยแปดบทเป็นอย่างต่ำ!
พวกเขามีชีวิตมานานนับร้อยปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบเห็นกับตาตนเอง!