เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32: โชคดีที่เป็นพวกเดียวกัน
ซูหนานทอดสายตามองดูฉากตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เดิมทีด้วยความแข็งแกร่งของอัศวินวัยกลางคน ต่อให้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของยิ่นหลง ก็คงไม่ถึงกับถูกบดขยี้จนดับดิ้นรวดเร็วปานนี้
จุดสำคัญที่สุดคือการที่เขาไม่รู้ถึงลักษณะความสามารถพิเศษของยิ่นหลงเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายตั้งแต่แรกยังไม่ตระหนักรู้ถึงการมีอยู่ของมันด้วยซ้ำ จึงต้องมาพบจุดจบตั้งแต่กระบวนท่าแรกที่เผชิญหน้ากัน
ช่องว่างทางข้อมูลข่าวสาร ในบางครั้งก็สามารถปลิดชีพคนได้ถึงเพียงนี้
ซูหนานละสายตากลับมา แล้วหันไปมองยังนักฆ่าดาบดำ
เมื่อสบเข้ากับสายตาของซูหนาน นักฆ่าดาบดำก็พลันรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วสรรพางค์กาย
เวลานี้เขาดูออกแล้วว่า อสูรกายร่างยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวตัวนั้น แท้จริงแล้วถูกบงการอยู่เบื้องหลังโดยซูหนานนี่เอง
นี่น่ะหรือคือพลังของพ่อมด?
ช่างพิศวงและลี้ลับดั่งเช่นคำเล่าลือจริงๆ!