บทที่ 341

บทที่ 341

หัวหน้าเฉินได้ยินดังนั้นจึงตอบอย่างสงบ "ผู้บังคับบัญชาเบื้องสูงของผมคือหลี่กวงจี้"

ชายคนที่เมื่อครู่ยังดูโกรธเกรี้ยวถึงกับเงียบไปชั่วขณะ เขาอ้าปากค้าง มองหัวหน้าเฉินสลับกับมองเซี่ยไป๋ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แทบไม่น่าเชื่ออยู่ครู่หนึ่ง "เขาเรียกคุณว่าคุณเซี่ย คุณคือคุณเซี่ยคนไหน คุณเซี่ยที่เป็นกัปตันเรือรบในศึกที่หลางเจี้ยเมื่อวานอย่างนั้นหรือ"

เซี่ยไป๋ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขาเพียงมองไปยังหัวหน้าเฉินตรงหน้าแล้วเอ่ยช้า ๆ "ความหมายของเลขาฯ หลี่ ผมเข้าใจดี แต่ผมไปไม่ได้"

เซี่ยไป๋หันหน้ากลับ สายตาของเขามองทอดไปยังท้องฟ้าอันไกลโพ้น

อัลฟาบอกเขาว่าโอกาสชนะมีไม่ถึงร้อยละยี่สิบ แต่เขาไม่อยากไป

ที่ปลายขอบฟ้า เปลวเพลิงกำลังโหมกระหน่ำไปทั่วท้องฟ้า โลกที่มัวหม่นทั้งใบถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉานด้วยแสงไฟ