บทที่ 232

บทที่ 232

ณ มุมหนึ่งบนภูเขาฉางไป๋

หวงเหลียงผลักประตูห้องที่ค่อนข้างดูเรียบง่ายเปิดออก ในมือถือขนมถุงใหญ่แล้วเดินเข้ามา

ภายในห้องมีหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่ง หากเซี่ยไป๋อยู่ที่นี่คงจะจำได้ทันทีว่าเธอคนนี้คือสาวร่าเริงอย่างฉู่ชิงที่เขาเคยช่วยเหลือเอาไว้ที่ปิงเฉิง และยังเป็นคนที่เคยคิดจะพุ่งเข้ามากอดเขาด้วย

ฉู่ชิงหันกลับมาตามเสียง เธอก็เห็นว่ารุ่นน้องถือของเดินเข้ามาพอดี จึงพ่นลมหายใจเบา ๆ ออกมาแล้วกล่าวว่า "นายเนี่ยนะ วัน ๆ ไม่ค่อยจะเห็นหน้าเห็นตา พวกเราก็เป็นถึงระดับใหญ่โตในสมาคมกู้ภัยร่วมกันแล้วแท้ ๆ แค่รับหน้าที่กินหรูอยู่สบายก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ ยังจะวิ่งวุ่นไปไหนกันอีกเล่า!"