บทที่ 229

บทที่ 229

เฉินกวงเย่ามองตามแผ่นหลังของเซี่ยอวี้เฉิงที่เดินไกลออกไป พ่นควันบุหรี่ออกจากจมูก สีหน้าบนใบหน้ามีความก้ำกึ่งไม่แน่ไม่นอน

ในตอนนั้นเอง ลูกน้องคนสนิทที่อยู่ด้านหลังก็เดินเข้ามาเอ่ยกระซิบว่า "ไอ้สารเลวนี่... พวกเราควรจะ..."

เฉินกวงเย่าหันกลับมา เห็นแววตาเหี้ยมเกรียมของลูกน้องจึงเอ่ยขึ้นว่า "ไอ้นี่มันก็แค่วิกรมัวตัวหนึ่ง ต่อให้มันรู้ไปก็ไม่เป็นไร มันไม่กล้าปริปากพูดออกไปแม้แต่คำเดียว ขยับตัวจัดการมันตอนนี้ มีแต่จะทำให้พวกเราเดือดร้อนเปล่าๆ ว่าแต่ทางฝั่งอันฉีเจิ้งเป็นยังไงบ้าง วันนี้ท่าทีของเซี่ยไป๋ดูเหมือนอยากจะแบ่งแยกอำนาจของผู้รอดชีวิตแล้ว ถ้าถึงตอนนั้นแล้วทางฝั่งโน้นยังไม่ลงมือ ฉันเองก็จนปัญญาเหมือนกัน"