บทที่ 224

บทที่ 224

จากแนวรั้วรอบนอกไปยังหมู่บ้านสิ่งก่อสร้างภายในภูเขาอานหยางนั้นระยะทางก็ไม่ได้ใกล้ และยังมีเวลาก่อนถึงเวลานัดหมายการประชุม เซี่ยไป๋จึงไม่ได้รีบร้อนและเดินมาเรื่อยๆ ตลอดทาง

ถึงแม้สภาพความปลอดภัยของภูเขาอานหยางจะค่อนข้างดี แต่ยามค่ำคืนก็แทบจะไม่มีผู้คนพลุกพล่าน ส่วนใหญ่มีเพียงกองรักษาการณ์ภูเขาอานหยางที่ออกลาดตระเวนอยู่ด้านนอกเท่านั้น

แม้ว่าเซี่ยไป๋จะแทบไม่ค่อยได้จัดการเรื่องราวในภูเขาอานหยาง แต่ผู้คนบนภูเขาอานหยางเกือบทั้งหมดต่างก็เคยได้ยินเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับเซี่ยไป๋ และมีไม่น้อยที่เป็นคนที่ถูกเซี่ยไป๋ช่วยเหลือเอาไว้ด้วยมือของตนเอง

ดังนั้น การเป็นที่จดจำของเซี่ยไป๋จึงถือว่าสูงมาก ผู้คนจำนวนมากเมื่อเห็นเขาต่างก็จะหยุดยืนและทำความเคารพเขา