บทที่ 222

บทที่ 222

วันที่ 7 กันยายน ปี 209

ยามค่ำคืน

ดวงตาของหลี่เจี้ยนไป่กำลังสะท้อนภาพทะเลเพลิงสายหนึ่ง

เขาลงมาจากรถบัญชาการเมื่อสองนาทีก่อน กำลังจ้องมองป่าไม้ผืนใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป

ป่าไม้ผืนนั้นกลายเป็นทะเลเพลิงไปนานแล้ว

ทางกองทัพทำการทิ้งระเบิดใส่พื้นที่บริเวณนี้ติดต่อกันเป็นเวลานานหลายสัปดาห์ ป่าไม้อันกว้างใหญ่ผืนนี้จึงกลายเป็นขุมนรกแห่งเปลวเพลิง

นับไม่ถ้วนซอมบี้ในนั้นส่งเสียงโหยหวน ในขณะเดียวกัน การลุกไหม้ของพื้นที่ป่าผืนใหญ่ก็หมายถึงการทำลายล้างสิ่งแวดล้อมด้วยเช่นกัน