บทที่ 217

บทที่ 217

เมื่อผู้หญิงคนนั้นได้ยินดังนั้น เธอก็อึ้งไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าตัวเองพูดไปตั้งมากมาย แต่คนที่อยู่ตรงหน้ากลับเหมือนฟังไม่เข้าใจเลยสักนิด

เซี่ยไป๋เอ่ยขึ้น "พวกเราไม่ไป คุณขึ้นรถก่อน เดี๋ยวเราจะไปช่วยพวกผู้รอดชีวิตที่ติดอยู่ข้างในออกมาทั้งหมดเดี๋ยวนี้แหละ"

ผู้หญิงคนนั้นตกใจยิ่งนัก เธอเหลือบมองรถที่จอดอยู่ด้านหลังของเซี่ยไป๋—รถคันนั้นถูกเซี่ยไป๋พรางตาไว้เสียจนเธอมองไม่ค่อยละเอียด ดังนั้นในสายตาของเธอ มันก็เป็นได้แค่รถคันใหญ่คันหนึ่งเท่านั้น

เธเอ่ยถามขึ้นมา "ในรถของคุณยังมีคนอื่นอีกไหม"

เซี่ยไป๋ส่ายหน้า ชี้ไปทางไป๋หลานแล้วก็ชี้มาที่ตัวเอง พร้อมกับกล่าวว่า "มีแค่พวกเราสองคน"

สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นเปลี่ยนไปทันที