บทที่ 177

บทที่ 177

เรือรบของเซี่ยไป๋กำลังบินผ่านน่านฟ้า

ท่ามกลางท้องฟ้ายามไกลโพ้น ดวงอาทิตย์อัสดงสีแดงเข้มใกล้จะลับขอบฟ้าไปแล้ว

ทั้งเมืองถูกย้อมไปด้วยแสงเรืองรองเช่นนี้จนกลายเป็นสีเลือดอันหม่นหมอง

และท่ามกลางโลกเช่นนี้เอง เซี่ยไป๋ก็ได้เห็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่ชวนให้อัศจรรย์ใจจนเหลือเชื่อ

ตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งจะขับเรือรบแล่นมาจากสุดขอบฟ้า เข้าสู่เขตพื้นที่ตัวเมืองปินเฉิง และได้เห็นสิ่งมีชีวิตตัวนั้นเข้า