บทที่ 144

บทที่ 144

หลัวอวี่ต๋าและพรรคพวกหนีไปได้ไม่ไกลนักก็ถูกบีบให้หยุดรถ

เรือรบไล่ตามมาจากด้านหลัง เงาร่างขนาดมหึมาปกคลุมลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง กระบอกปืนแทบจะจ่อติดอยู่กับตัวรถ หากพวกเขายังไม่ยอมหยุดรถอีก อีกไม่กี่นาทีคงได้ถูกระเบิดตูมขึ้นฟ้าเป็นแน่

หลัวอวี่ต๋าที่เพิ่งจะพูดจาข่มขวัญไว้ในรถเมื่อครู่ ตอนนี้สีหน้าย่ำแย่อย่างถึงที่สุด เขาและลูกน้องอีกสองคนลงจากรถพร้อมกับยกมือขึ้นเหนือหัวทันทีเพื่อแสดงความจำนงยอมจำนน

เนื่องจากมีบทเรียนราคาแพงของหลี่จื่อผิงอยู่ก่อนหน้า หลัวอวี่ต๋าในตอนนี้จึงดูว่าง่ายเชื่อฟังเป็นพิเศษ

และพร้อมกับการยอมจำนนของเขา เรือรบก็ค่อย ๆ ลดระดับลง เซี่ยไป๋และไป๋หลานกระโดดลงมาจากตัวเรือแล้วเดินตรงมาทางนี้