บทที่ 107

บทที่ 107

ด้วยเหตุนี้ ในตอนนี้เองเมื่อเซี่ยไป๋ยิงปืนกลอัตโนมัติสะท้านฟ้าออกไปหนึ่งนัด ซอมบี้ทรงปัญญาตัวนั้นก็ถึงกับโง่ซึมงันไปเลย

ทว่าปืนกลอัตโนมัติทางฝั่งของเซี่ยไป๋กลับไม่สามารถดำเนินขั้นตอนต่อไปได้อย่างสำเร็จ เพราะในเวลานี้ ไป๋หลานได้ทำการบรรจุกระสุนใส่ปืนในมือใหม่อีกครั้ง และเดินตรงเข้ามาทีละก้าว ยิงติดต่อกันสามนัดจนกะโหลกของซอมบี้ตัวนี้แหลกเหลวไม่มีชิ้นดีทันที

ไป๋หลานเหลือบมองร่างไร้ลมหายใจของหลี่ฉิงที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะใช้เท้าเตะค้อนเหล็กที่เปื้อนคราบเลือดและยังมีเศษเนื้อติดอยู่กระเด็นออกไปไกลลิบ

ส่วนทางด้านนอก เซี่ยไป๋กลับมีอาการตะลึงงันไปชั่วขณะ เดิมทีเขาวางแผนไว้ว่าจะแขวนซอมบี้ทรงปัญญาตัวนี้เอาไว้ทั้งเป็น เพื่อรอดูว่าจะมีพรรคพวกตัวอื่นมาช่วยมันเพื่อรวบจับทีเดียวทั้งหมดหรือไม่ แต่ไม่คิดเลยว่าไป๋หลานจะลงมือรวดเร็วปานนี้