บทที่ 93

บทที่ 93

แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้เห็นเรือรบ "ลงมือ" แต่เมื่อมองดูสภาพที่เละเทะยุ่งเหยิงตรงหน้านี้แล้ว โฮ่วจ้วงก็อดรู้สึกทึ่งไม่ได้ จนมีความรู้สึกคล้ายกับกำลังตกอยู่ในความฝัน

แต่เขาก็ไม่ได้ลืมธุระที่ต้องทำในตอนนี้

พวกเขากำลังจะไปจัดการเจ้าผู้ตื่นรู้ตัวนั้น

เซี่ยไป๋เดินนำอยู่ด้านหน้า ส่วนโฮ่วจ้วงคอยระแวดระวังรอบด้านอยู่ข้างหลัง มีซอมบี้จำนวนไม่น้อยที่ถูกเสียงระเบิดดังสนั่นทางนี้ดึงดูดเข้ามา ในโลกของซอมบี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ากฎอาณาเขต ต่อให้เป็นรอบๆ ของสิ่งกลายพันธุ์ขั้นสุด ก็มักจะมีซอมบี้จำนวนมากปะปนอยู่ด้วยเช่นกัน โฮ่วจ้วงจึงยิงปืนสกัดประปราย ทักษะการยิงปืนของเขาไม่ได้แม่นยำนัก แต่ก็พอจะขัดขวางพวกซอมบี้ที่เดินวนเวียนเข้ามาได้

และในจังหวะนั้นเอง เซี่ยไป๋ที่อยู่ด้านหน้าก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน