บทที่ 78

บทที่ 78

เซี่ยไป๋อ้าปากค้าง

พูดตามตรง พื้นที่สีขาวโพลนตรงหน้านี้ทำให้เซี่ยไป๋ตื่นตัวขึ้นมาไม่น้อยเลยทีเดียว

เซี่ยไป๋เหลือบมองฉากกั้นที่ปิดอยู่ด้านหลังของตัวเอง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะมีความคิดเล็ก ๆ ผุดขึ้นมา แถมเขายังเหลือบมองดูเวลา ตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงกว่า ๆ เท่านั้น บางที...

เขาเพิ่งจะถอนตัวจากการตื่นรู้ แต่พอหันกลับไป แม่สาวคนนั้นกลับเริ่มใช้ลิ้นสีแดงสดดึงดูดเลียกระจกรถของเซี่ยไป๋เสียแล้ว

เซี่ยไป๋ตกใจ รีบลดกระจกรถลง "คุณผู้หญิง รถของผมวันนี้มีเลือดกระเด็นใส่เต็มคัน ถึงแม้จะเช็ดแล้วแต่ยังไม่ได้ฆ่าเชื้อ ไม่แน่ว่าอาจจะมีไวรัสอะไรอยู่..."

สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นซีดเผือดลงในพริบตา

แม่สาวคนนี้ทื่อมะลื่อเสียจริง

เซี่ยไป๋ถึงกับพูดไม่ออก บรรยากาศชวนเคลิบเคลิ้มเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้นในพริบตา

เซี่ยไป๋: "..."