บทที่ 53

บทที่ 53

เสียงเตือนภัยอันแสบแก้วหูแผดร้องกรีดกรายทำลายความเงียบงันของฐานผู้รอดชีวิตทั้งฐานในพริบตา

ทางกองทัพเคลื่อนไหวแทบจะในเสี้ยววินาทีนั้นเอง

ในตอนนั้นฟางตงและโฮ่วจ้วงกำลังยืนรอรถบรรทุกของหยางเฉิงจื้ออยู่ที่ชั้นล่าง จึงได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตาตัวเอง

ความเร็วในการเคลื่อนไหวและความสามารถในการปฏิบัติงานของทางกองทัพนั้นรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีท่าทีอืดอาดแม้แต่น้อย เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า หากปล่อยให้มีซอมบี้ปรากฏตัวขึ้นในฐานผู้รอดชีวิตที่มีประชากรหนาแน่นเป็นพิเศษแห่งนี้ ทันทีที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ทันเวลา เป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะเกิดการแพร่เชื้อจากภายในสู่ภายนอกไปยังทุกคนในฐานทั้งฐาน ไม่ต้องรอให้ซอมบี้ข้างนอกบุกเข้ามา เรือนจำปิงเฉิงแห่งนี้ก็จะกลายเป็นฐานผู้รอดชีวิตของเหล่าซอมบี้เสียเอง