บทที่ 20

บทที่ 20

ผู้ชายคนนั้นสวมชุดสูทระดับไฮเอนด์ บนข้อมือสวมนาฬิกาหรูเรือนหนึ่งที่เซี่ยไป๋ดูไม่ออกว่ายี่ห้ออะไร ทั้งยังสวมรองเท้าหนัง ทำให้ดูผึ่งผายและเนี้ยบไร้ที่ติ ใบหน้าก็หล่อเหลาคมคาย อายุราว ๆ สามสิบกว่าปี การแต่งตัวเช่นนี้หากเป็นก่อนวันสิ้นโลกคงเป็นต้นแบบของคนที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง และเป็นเป้าหมายที่สาว ๆ วัตถุนิยมจำนวนนับไม่ถ้วนกรีดร้องแย่งชิงกันไล่ตาม

แต่การแต่งกายแบบนี้กลับมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ กลับทำให้เซี่ยไป๋รู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง