บทที่ 17

บทที่ 17

สถานการณ์กำลังพลิกผันอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย

เซี่ยไป๋ยืนอยู่บนหลังคาเรือรบรถตู้เอ็มพีวีของตัวเองแล้วมองไปข้างหน้า

ห่างออกไปข้างหน้าราวสองร้อยกว่าเมตรกำลังมีเปลวเพลิงลุกโชนท่วมฟ้า ภายใต้แสงเพลิงที่สะท้อนสาดส่องลงมาคือร่างของผู้คนที่กำลังวิ่งหนีแตกตื่นไปทั่ว

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาจริงๆ ในช่วงเวลานี้คือคลื่นซอมบี้ที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านกองเพลิงเข้ามา

สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ไหลทะลักมาจากทุกสารทิศ รวมตัวกันบนถนนสายหลักเบื้องหน้ากลายเป็นกระแสคลื่นอันน่าสละสลวยและไร้ทางต้านทาน พวกมันฉีกกระชากร่างของผู้รอดชีวิตที่กำลังวิ่งหนี เหยียบย่ำยานพาหนะที่เกลื่อนกลาดพื้นแล้วพุ่งทะยานเข้ามาด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง