เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 251 ตำแหน่งผู้ครองวัฏสงสาร ชาติกำเนิดของเทียนจีเต้าจุน?
เมื่อหลินเสวียนกลับมา ทุกอย่างก็จบสิ้นแล้ว เขามองดูแผ่นดินที่แหลกสลายด้วยแววตาเหม่อลอย หัวไหล่ทั้งสองข้างสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง
แม้จะไม่ได้เห็นศึกครั้งนั้นด้วยตาตัวเอง ทว่าดูเหมือนเขาจะมองเห็นร่างของประมุขทงเทียนที่บุกไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล ดั่งแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ พุ่งเข้าหานัยน์ตาแห่งการก่อกำเนิดอันน่าสะพรึงกลัว
อาภรณ์ขาวทั้งร่าง ขาวยิ่งกว่าหิมะบนแดนมนุษย์ ความห้าวหาญและน้ำใจอันองอาจ สามารถทลายขุนเขาได้หมื่นลูก
เขาเดินเหม่อลอยอยู่ในความว่างเปล่าราวกับวิญญาณหลุดจากร่าง แม้ตอนอยู่ในทะเลโลหิตจะคิดตกแล้ว แต่ก็ยังไม่อาจให้อภัยตัวเอง
ประมุขทงเทียน หากว่ากันถึงที่สุดแล้ว ก็ตายเพราะเขา
หากไม่ใช่เพราะเขาเขมือบแก่นกำเนิดเลือดปราณของสัตว์ประหลาดเหล่านั้นตามอำเภอใจ ประมุขทงเทียนก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเลย และในอนาคตยังจะได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาด้วย
แต่ผลกลับเป็นเพราะเขา ถึงได้เปิดเผยตัวก่อนเวลาภายใต้การจับตาดูของมหามรรคก่อกำเนิด จนเป็นเหตุให้ร่างดับมรรคสลาย!
หลินเสวียนกำมือทั้งสิบแน่นจนเส้นเอ็นปูดโปน ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด ราวกับเทพมารหงเหมิงที่กำลังจะคลุ้มคลั่ง อยากฉีกกระชากทุกอย่างเป็นชิ้น ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเกิดความรู้สึกเสียใจ รู้สึกเสียใจอย่างที่สุด