เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 ถ้าข้าไม่ลงมือ ใครกล้าทำอะไรข้า?
หลินเสวียนเพียงยืนขวางอยู่ข้างหน้าเฟิ่งเฉาเกอคนเดียว ทว่าบรรดาขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์กลับรู้สึกราวกับกำลังเผชิญกับเทือกเขาศักดิ์สิทธิ์ยุคบรรพกาลลูกหนึ่ง ไม่มีทางข้ามผ่านได้เลย
นี่นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พวกเขาเลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์ ที่เกิดความรู้สึกหมดหนทางเช่นนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นตอนที่ผู้บรรลุขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์กว่าสามสิบคนมาถึงพร้อมกันเสียด้วย
“เกิดเป็นคนควรเป็นเช่นหลินเสวียน”
“แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ใช้เพียงขั้นเก้ากดผู้สูงส่งขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์กว่าสามสิบตนจนไร้เสียง นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่โบราณมาจนบัดนี้เลยทีเดียว”
“นี่คือตัวเอกของฟ้าดินหรืออย่างไร ไม่ได้เป็นนักดาบล้วนแท้ ๆ กลับสื่อสารกับแท่นหยั่งรู้กระบี่ได้ วาสนาเช่นนี้ทำให้คนรู้สึกละอายใจตนเองจริง ๆ”
เมื่อเห็นหลินเสวียนสง่างามถึงเพียงนี้ ผู้คนต่างจิตใจเลื่อนลอย ภาพที่เห็นในวันนี้จะทำให้พวกเขาจดจำไปชั่วชีวิตอย่างแน่นอน
“หวังว่าเจ้าจะหยิ่งผยองเช่นนี้ไปได้ตลอดชีวิต”
ผู้บรรลุขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์คนหนึ่งเจตนาสังหารเยือกเย็น ทว่าก็ทำอะไรหลินเสวียนในตอนนี้ไม่ได้ ได้แต่ทิ้งคำขู่ไว้ แล้วสะบัดแขนเสื้อจากไป