เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 เหนือห้วงดารา ยังมีสิ่งใดอีก
“ผู้อาวุโสประจำสถาบันเทียนเซี่ยของข้า เพื่อช่วยเหลยเยว่ แม้แต่ขอบเขตมรรคสูงส่งก็ยังกล้าสังหาร เจ้ากล้าไหม เจ้าทำได้หรือไม่”
“ผู้อาวุโสประจำสถาบันเทียนเซี่ยของข้า แม้แต่คำสาปมหามรรคก็ยังทำลายได้ เจ้าทำได้หรือไม่”
“ผู้อาวุโสประจำสถาบันเทียนเซี่ยของข้า มีประมุขสองท่านคุ้มครองมรรค แค่นิรันดร์ในห้วงจิตก็ฟาดฟันห้าตำหนักมรรคแตกกระจายเพื่อเขา เจ้ามีคุณสมบัตินั้นหรือไม่”
“ผู้อาวุโสประจำสถาบันเทียนเซี่ยของข้า กล้าตัดสินใจเด็ดขาดด้วยใจยอมตายไปด้วยกัน จุดระเบิดทะเลอสนีบาต เผาผลาญผู้แข็งแกร่งทั้งหลาย แล้วสุดท้ายยังอาศัยสิ่งนั้นทะลวงขอบเขต เจ้ามีใจเด็ดเดี่ยวเช่นนั้นหรือไม่”
ฉินหลานค่อย ๆ เอ่ยแจกแจงผลงานของหลินเสวียน น้ำเสียงไม่ดังนัก แต่กลับดังก้องไปทั่วภูผาหิมะใหญ่
บางคนมีสีหน้าละอายใจ รู้สึกเพียงว่าความคิดเมื่อครู่ของตนช่างน่าขันยิ่งนัก คนเช่นนี้ ในใจจะมีคำว่า “กลัว” ได้อย่างไร
กู้จวินซีมีสีหน้าดำทะมึนน่ากลัวยิ่งนัก เขาเพิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของคนทั้งหลายขึ้นมา ก็ถูกคำพูดไม่กี่ประโยคของฉินหลานบดขยี้จนหมดสิ้น
“ผู้อาวุโสประจำสถาบันของเจ้าหยิ่งผยองปานนั้น แล้วเหตุใดจึงไม่กล้าขึ้นมาเล่า” กู้จวินซีเอ่ยเสียงเย็น
“ยังต้องถามอีกหรือ ก็แค่ของระดับเจ้า เขาขี้เกียจลงมือเท่านั้นเอง” องค์ชายรองเอ่ยขึ้นอย่างเกียจคร้านอยู่ด้านข้าง