เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 หนึ่งวันสังหารสองผู้สูงส่ง ถกมรรคที่ภูผาหิมะใหญ่
“แค่ปราบผู้บำเพ็ญขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์กระจอก ๆ คนหนึ่ง ยังต้องพักฟื้นอีกหรือ ถ้าอยากสู้ก็เชิญมาได้เลย” หลินเสวียนสีหน้าสงบนิ่ง จ้องตรงไปที่ซือเอ่อร์ พลังปราณระหว่างคนทั้งสองเริ่มคุกรุ่นดุดันขึ้นมา
ขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์กระจอก ๆ งั้นหรือ
ทุกคนในใจตกตะลึง แต่ก็เถียงไม่ออก เพราะเมื่อครู่หลินเสวียนสังหารผู้บำเพ็ญขอบเขตมรรคสูงส่งขั้นสมบูรณ์ไปจริง ๆ หนึ่งคน
“หึ ถ้าเช่นนั้นก็ไว้เจอกันวันหน้า”
ซือเอ่อร์เองก็หยิ่งทะนงยิ่งนัก เขาไม่ยอมเอาเปรียบอีกฝ่ายแม้แต่น้อย การที่ใช้พลังชั้นเก้าสังหารขั้นสมบูรณ์ได้ การสูญเสียกำลังของหลินเสวียนตอนนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างที่เห็นแน่
“พวกเจ้าใครยังอยากสู้ก็เชิญมาได้เลย” หลินเสวียนองอาจเกรียงไกร สายตากวาดไปทางใดไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยรับ สมกับท่วงท่าที่มองทั่วทั้งแปดทิศอย่างผู้ไร้เทียมทาน
เห็นไม่มีใครพูดอะไร เขาก็หัวเราะเบา ๆ “เมื่อไม่มีใครขวางข้า เช่นนั้นก็ถือโอกาสตอนไฟแรง ไปสำนักอีจุ้ยอีกรอบหนึ่งเถอะ”
พูดจบเขาก็กลายเป็นลำแสงพุ่งหายลับไปบนฟ้า
เขาจะไปสำนักอีจุ้ยทำไม