เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 231 พ่ายซวีอู๋ ผู้บรรลุมรรคไร้สูงสุดสมบูรณ์ลงมือ!
ซวีอู๋นั่งขัดสมาธิบนดอกไม้แห่งมรรค ดวงตาเปิดปิดราวกับเป็นจ้าวแห่งฟ้าดิน เขาพ่นปราณมารออกมาหนึ่งคำรบ ไหลเข้าสู่ดอกไม้แห่งมรรค
“ตูมมม!”
ราวกับถูกพลังพิเศษบางอย่างปลุกขึ้นมา ดอกไม้แห่งมรรคเปล่งเสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่น จากนั้นก็บดขยี้มิติโดยรอบแหลกละเอียดโดยตรง พุ่งเข้าหาหลินเสวียนด้วยฤทธิ์เดชทำลายโลกราวเมฆาหม่นบดบังตะวัน
“ก็แค่เลียนแบบโลกนรกภูมิเท่านั้น ดูข้าทุบฝันโลกของเจ้าพัง!”
ดวงตาหลินเสวียนวาบแสงศักดิ์สิทธิ์ มองปราดเดียวก็เห็นว่าอสูรพวกนี้ล้วนประกอบขึ้นจากอักขระกฎแห่งมหามรรค เพียงแต่กายอสูรอาศัยปราณมารฟ้าดิน จึงเนรมิตภาพลวงตาได้สมจริงเช่นนี้
แต่เขาก็ไม่ได้ประมาท กระแสพลังทั่วร่างพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง ร่างธรรมสูงเสียดฟ้าปรากฏออกมา สูงถึงหมื่นล้านล้านจั้ง สะเทือนภูผาแม่น้ำแตกกระจาย ประหนึ่งสิ่งที่แทงทะลุฟ้า มองแคลนทั่วทุกยุคสมัย องอาจเหนือแปดทิศา
“ตูมมม!”
หลินเสวียนราวกับเทพยักษ์ผู้สูงสุด เริ่มวิ่งทะยานอยู่เหนือห้วงมิติ กำปั้นพลุ่งเงาเต่าหงหมิงดุร้าย ใช้พลังดั่งขุนเขาถล่มทะเล ต่อยเข้าที่ดอกไม้แห่งมรรคหนึ่งหมัด!
“ตูม!”