เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 พบผานกู่อีกครั้ง มหาเคราะห์ไร้ประมาณที่แท้จริง!
หลินเสวียนคาดไม่ถึงเลยว่า จะได้เห็นภาพเช่นนี้ภายในลูกแก้วเม็ดนี้ ยักษ์ผู้หนึ่งสูงเสียดฟ้าจรดดิน ถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนนับไม่ถ้วนซึ่งเต็มไปด้วยอักขระมหามรรค มัดแน่นอยู่ตรงนั้น บนท้องฟ้ายังมีอสนีเทพจำนวนมหาศาลผ่าลงบนร่างเขาไม่ขาดสาย คอยบั่นทอนเลือดลมและกายเนื้อของเขาอยู่ตลอดเวลา
หากมองเพียงภาพนี้ หลินเสวียนยังไม่ถึงกับตื่นตะลึง
ที่เขาตะลึงก็เพราะ ยักษ์ที่ถูกกดขังผู้นี้ ผมสยายยุ่งเหยิง เอ็นเขียวปูดนูนเป็นปม คนผู้นี้มิใช่ผานกู่แล้วจะเป็นใครได้อีก
“ผานกู่ เหตุใดจึงถูกจองจำอยู่ที่นี่”
“แล้วผานกู่ในมหาสมุทรโกลาหลคนนั้น เป็นใครกัน”
ในใจหลินเสวียนปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์ซัดสาด ในเวลานี้เอง กระแสจิตสายหนึ่งก็ส่งผ่านออกมาจากทางผานกู่
“เป็นเจ้าเองหรือ”
ได้ยินเสียงผานกู่ ใจหลินเสวียนก็ไหวขึ้นมา แล้วจึงตอบกลับไปว่า “คนที่อยู่ในมหาสมุทรโกลาหลนั่น เป็นร่างแยกของท่านหรือ”
“ถูกต้อง”