เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 แดนดับสูญ เขตต้องห้ามของเซียนและเทพ!
หลินเสวียนไม่ได้กลัวว่าร่างแห่งกฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่ในแดนดับสูญจะกลืนกินเขา
ตอนอยู่ในเส้นทางมหามรรค หูข้างนั้นไม่ได้กลืนกินเขา ส่วนหนึ่งเพราะพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เขาครอบครองนั้น หากเทียบกับส่วนกายแห่งกฎเกณฑ์ส่วนอื่นแล้วนับว่าน้อยยิ่งกว่าน้อย อีกฝ่ายจึงไม่เห็นค่า
สำคัญที่สุดคือ ร่างแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้สัมผัสถึงชาติกำเนิดของเขาได้ ภายหน้าหากต้องประมือกับจิตแห่งกฎเกณฑ์ เขาจะเป็นกำลังสำคัญอย่างยิ่ง
ตราบใดที่หลินเสวียนยังไม่เติบโตเต็มที่ ร่างแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้ก็ไม่รังเกียจที่จะใช้เขาให้บรรลุเป้าหมายบางอย่าง
คิดมาถึงตรงนี้ ความมั่นใจในการเข้าแดนดับสูญเพื่อเก็บเห็ดเซียนคืนวิญญาณของหลินเสวียนก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
“ในเมื่อไม่มีผู้ใดกล้าลอง เช่นนั้นผู้อาวุโสผู้นี้ขอเป็นคนแรกก็แล้วกัน”
ทันใดนั้น ชายชราร่างหนึ่งสวมอาภรณ์ม่วงย่ำทำลายสุญญากาศ ค่อย ๆ มาถึงอย่างเชื่องช้า พลังมหาศาลกดจนท้องฟ้าสั่นสะท้าน ราวกับขุนเขาศักดิ์สิทธิ์ไร้สิ้นสุดกดทับลงมา
กลิ่นอายขั้นสมบูรณ์แห่งมรรคไร้เบื้องบนอันน่าสะพรึงแผ่กระจายออกจากร่าง ประหนึ่งเทพอมตะ
“เป็นบรรพชนตระกูลหนานกง!” มีผู้ร้องอุทานออกมา