เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 204 ข้าเป็นมหามรรค แล้วจะทำไม?
“หลินเสวียน เจ้าคิดว่าสำนักเทียนเหมินของข้าเป็นบ้านของเจ้าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ!?”
ในเวลานั้น เหล่าศิษย์สำนักเทียนเหมินก็ได้สติกันขึ้นมา ดวงตาพวกเขาลุกโชนด้วยโทสะ เตรียมกรูเข้าไปจับตัวหลินเสวียน
แต่ทันใดนั้น เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “ใครก็อย่าแตะต้องเขา”
ศิษย์สำนักเทียนเหมินหลายคนหันกลับไปมองด้วยความฉงน พบว่าซือเอ่อร์ในสมรภูมิขุนเขาและสายน้ำ กำลังจ้องมองหลินเสวียนด้วยแววตาเป็นประกาย
เจตจำนงต่อสู้สะท้านฟ้าพุ่งออกจากร่างเขา ทะยานตรงสู่ฟ้าเมฆ!
“ถอยไปให้หมด!”
ซือเอ่อร์มองศิษย์สำนักเทียนเหมินสองสามคนที่ยังลังเลอยู่ พลันอานุภาพน่าเกรงขามก็แผ่ออกจากร่างเด็กหนุ่มที่ดูอายุเพียงสิบสี่สิบห้าปีผู้นี้
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนรู้สึกเพียงราวกับมีเทพสวรรค์เสด็จลงมายังที่แห่งนี้ จนตัวสั่นสะท้าน
ศิษย์หลายคนรีบถอยกระจายออกไป เกรงจะล่วงเกินซือเอ่อร์