เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 193 บัวดำในใจ ก้าวพ้นตัวตน!
ร่างมารดุร้ายสิบตนวาบไหว เคลื่อนย้ายพริบตามาอยู่ตรงหน้าหลินเสวียนในชั่วพริบตา ดวงตากลวงโหวราวกับสามารถกระชากวิญญาณช่วงชิงเจตจำนง เนื้อกายพร่องหายไปหลายส่วนแต่ยังคงท่วงท่าดั้งเดิมไว้ ทั่วร่างแผ่ไอกำลังแห่งคำสาปออกมา ประหนึ่งพกพลังทำลายล้างไร้สิ้นสุด เจตจำนงที่ถูกกัดกร่อนเหลือไว้เพียงสิ่งเดียว นั่นคืออารักขาแท่นบูชาอัน “สูงส่งไร้ผู้ใดเทียบ”
หลินเสวียนรับรู้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกจากมารพวกนี้ นั่นคือพลังที่สามารถฉีกทลายมิติและบิดเบือนกฎแห่งพลังได้อย่างง่ายดาย
ตนหนึ่งถูกกัดกร่อนรุนแรงเป็นพิเศษ เนื้อหนังแทบไม่เหลือ คงมีเพียงเศษกระดูกไม่กี่ชิ้นห้อยเนื้อหนังอยู่ไม่กี่ริ้ว ลมพัดผ่านกระดูกกระทบกันเสียงดังแกรกกราก ดูเหมือนมันจะเป็นหัวหน้าพวกนั้น
เห็นเพียงมันแปรสภาพร่างที่ขาดวิ่นเป็นปากหนึ่ง ปากนั้นพ่นไอขุ่นข้นสกปรกสายหนึ่งลอยอ้อยอิ่งออกมา กระจายสู่ห้วงอากาศ ทว่าก็เหมือนสัตว์หิวโหยที่กลืนกินอากาศแล้วขยายตัวบ้าคลั่ง ไม่นานนักก็ก่อตัวเป็นกลุ่มหมอกมืดครึ้มก้อนใหญ่
โลหะ ไม้ วารี อัคคี ปฐพี ทั้งห้าธาตุพลันปรากฏขึ้นในหมอกมืดนั้น ทว่าเป็นโลหะเน่าเฟะ ไม้ผุพัง วารีมรณะ อัคคีแห่งกรรม และปฐพีโสมม
ไม่เพียงมีอานุภาพแห่งกฎของธาตุทั้งห้า ยังดูดกลืนพลังและลมปราณที่เลวร้ายที่สุด หล่อหลอมเป็นอาวุธแหลมคมทรงพลังยิ่งยวด ถูกมารนำมาใช้ จนสามารถบดโลกด้านหนึ่งให้แหลกเป็นเถ้าธุลีได้สบาย