เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 ศาสตรามรรคหงเหมิง องค์หญิงใหญ่พิโรธ!
หลินเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง
จากคำพูดของผานอู๋หลานพอจะมองออกว่า บัวดำ บัวขาว บัวหยก น่าจะฟื้นคืนและตื่นขึ้นมาเหมือนเขาแล้ว กำลังฝึกตนอยู่ที่ทวีปสูงสุด หรือไม่ก็อยู่ในมหาสมุทรโกลาหลสักแห่ง
ยิ่งไปกว่านั้น บัวดำในจำนวนนี้ยังมีขอบเขตสูงกว่า ถึงขั้นเข้าไปมีส่วนร่วมในแผนการของผานอู๋หลานได้แล้ว และช่วยขโมยพลังแห่งกฎเกณฑ์มาให้เขาได้เส้นหนึ่ง
เรื่องนี้สำหรับหลินเสวียนแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย
ด้านดีก็คือ ยิ่งกฎเกณฑ์ถูกขโมยไปมากเท่าใด พลังของจิตแห่งกฎเกณฑ์ก็จะยิ่งอ่อนแอลงเท่านั้น
ด้านร้ายก็คือ ไม่รู้ว่าบัวทั้งสี่ตนอย่างพวกเขา จะเหมือนหูกับปากหรือไม่ ที่ต่างต้องการกลืนกินอีกฝ่าย เพื่อบรรลุการเปลี่ยนแปลงขั้นสุดท้าย
ผานอู๋หลานจมอยู่ในห้วงความทรงจำลึก ไม่ได้สังเกตความกังวลของหลินเสวียน เขาพูดต่อว่า “หากไม่ใช่เพราะบัวดำช่วยขโมยพลังแห่งกฎเกณฑ์มาให้ข้าเส้นหนึ่ง ข้าก็ไม่มีทางเอาชนะปากได้ มิฉะนั้นแล้ว ทั่วทั้งทวีปสูงสุดก็คงจะตกเป็นสถานที่เลี้ยงดูของปาก ให้มันสูบกินแก่นกำเนิดไปหมดแล้ว”
“รอให้มันกลืนกินทวีปสูงสุดจนหมดสิ้น เกรงว่าแม้แต่จิตแห่งกฎเกณฑ์ ก็คงไม่ใช่คู่มือของมันแล้ว”
“แต่ชาติกำเนิดของปากนั้นถึงอย่างไรก็ไม่ธรรมดา ต่อให้ข้าตายตกไปพร้อมกับมัน ก็ไม่อาจทำให้มันดับสูญได้จริง ทำได้เพียงทำให้มันจมอยู่ในความวุ่นวายของกาลอวกาศ”