เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 มรรคปีศาจแห่งซวีอู๋ บังเกิดหงเหมิง!
หลังจากล่อแม่น้ำมหามรรคที่อยู่รอบตัวองค์หญิงใหญ่ทั้งสามออกไป ซวีอู๋ก็ยิ้มบาง ๆ แล้วเตรียมเดินหน้าต่อไปยังยอดเขา
แต่ทันใดนั้น เขากลับรู้สึกถึงบางอย่าง ทำเอาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปจ้องมองหลินเสวียนตรง ๆ!
“บนตัวเจ้า...”
ซวีอู๋จ้องเขม็งไปที่หลินเสวียน ราวกับกลัวว่าตนเองจะสัมผัสผิด เขามองอยู่อีกครู่หนึ่ง จากนั้นจึงยิ้มน้อย ๆ กล่าวว่า “คนที่ใกล้ชิดราชวงศ์มากเกินไป ข้าเองก็ไม่ชอบเช่นกัน”
พูดจบก็ไม่มีคำพร่ำเพรื่อใด ๆ อานุภาพกดดันอันน่าสะพรึงของขอบเขตมหามรรคไร้สูงส่งขั้นห้า ราวกับกระแสน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ไหลบ่า พุ่งเข้าใส่หลินเสวียนอย่างไม่ลังเล
การลงมือแบบกะทันหันนี้ เรียกได้ว่าไร้เหตุผลอันสมควรโดยสิ้นเชิง ตามอำเภอใจล้วน ๆ ต่อให้เป็นหลินเสวียนก็ยังต้องตกใจอยู่ลึก ๆ
แต่สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง อานุภาพกดดันอันมหาศาลก็พลุ่งพล่านออกมาเช่นกัน ปะทะกับซวีอู๋อย่างไม่ยอมแพ้
แม้การลงมือกะทันหันของซวีอู๋จะแปลกประหลาด แต่เมื่อมีกรณีของหมิงเยว่เป็นตัวอย่างมาก่อน หลินเสวียนก็ชินเสียแล้ว
ยิ่งกว่านั้น ในโลกหงหวง หรันเติงและจุ่นถีก็เป็นคนประเภทเดียวกัน ไม่พูดถึงเหตุและผลแห่งกรรมเลย จะลงมือก็ลงมือ จะลอบโจมตีก็ลอบโจมตี ดังนั้นการกระทำเช่นนี้ของซวีอู๋ หลินเสวียนจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจนัก