เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 โลกอู๋หลาน วาสนาที่เป็นของหลินเสวียน?
“อืม——”
พร้อมกับภาพที่พลันเปลี่ยนไป ทั้งสองก็มาอยู่ในทะเลทรายเวิ้งว้างแห่งหนึ่ง บนผืนดินร้อนระอุมีควันขาวลอยกรุ่นไม่หยุด รอบด้านมีภูเขาไฟและแมกมาใต้พิภพปะทุพวยพุ่งตลอดเวลา
“เมื่อเข้ามาที่นี่จะถูกส่งไปยังตำแหน่งที่ไม่แน่นอน ที่นี่ข้าเองก็ไม่เคยมา”
สวีชุนชิวกวาดตามองออกไป ทะเลทรายแห่งนี้ทอดยาวไกลหลายร้อยล้านลี้ ทุกหนแห่งมีแต่ไอร้อนที่เปลวเพลิงระเหยขึ้นมา
ที่นี่รกร้างว่างเปล่ายิ่งนัก ทั้งสองเดินทางมาไกลหลายร้อยล้านลี้แล้วยังไม่เห็นแม้แต่ต้นสมุนไพรวิญญาณสักต้น มีเพียงความแห้งแล้งและความเงียบเหงาไร้สิ้นสุด
ไฟพิภพที่ไร้ขอบเขตไร้จุดสิ้นสุดพวยพุ่งราวกับมังกรเพลิง เผาจนแม้แต่มิติยังร้อนระอุ รอบทิศมีแต่ควันขาว ผืนดินกลายเป็นทะเลเพลิง ราวกับก้าวเข้าไปในขุมนรกโลกันต์
หลินเสวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่นี่จะมีวาสนาจริงหรือ?
เขาส่งจิตเข้าไปในกลุ่ม แต่กลับพบอย่างน่าตกใจว่าแผนที่ในกลุ่มไม่แสดงสถานที่แห่งนี้ ตำแหน่งของสมบัติล้ำค่าที่ไม่เคยพลาด กลับใช้การไม่ได้เสียแล้ว!
“อู๋หลานร้ายกาจเพียงใดกันแน่ โลกที่เปิดขึ้นมา ถึงกับพ้นจากการรับรู้ของกลุ่มได้?”