เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 มิติหงเหมิงแปรเปลี่ยนกฎเกณฑ์ เลื่อนสู่ขอบเขตมหามรรค!
จิตแห่งกฎเกณฑ์ น่าจะเป็น “สิ่งมีชีวิต” ที่หลินเสวียนเห็นแล้วว่าอยู่เหนือสรรพสิ่งทั้งปวง และยังเป็นเพียงหนึ่งเดียวในฟ้าดิน
ต้องรู้ว่าผู้แข็งแกร่งในฟ้าดินนั้นมากมายดั่งปลาจี้ข้ามแม่น้ำ นับไม่ถ้วน เพียงยกมือก็ทำลายโลกทั้งหลายในหมื่นภพและทลายแม่น้ำแห่งกาลอันยาวไกลได้อย่างง่ายดาย
ทว่า ภูเขาสูงยังมีภูเขาสูงกว่า ไม่มีผู้แข็งแกร่งคนใดกล้ากล่าวว่าตนเองไร้ตายและไม่ดับสูญอย่างแท้จริง ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์กาล
เหมือนกับอริยะในหงหวง นับว่าอายุยืนเทียมฟ้า หลังสิ้นชีพยังฟื้นคืนจากมหานทีชะตากรรมได้
แต่หากมีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าฟาดฟันมหานทีชะตากรรมให้แตกแหลก อริยะเหล่านี้สิ้นชีพแล้วก็คือสิ้นชีพจริง ต้องเวียนว่ายในวัฏสงสาร
เมื่อแรก หลินเสวียนเคยเห็นการดับสูญของบรรพชนโอสถและคนอื่น ๆ แต่ถึงอย่างไรก็ผ่านพ้นกาลอนันต์มาแล้ว ไม่เคยประสบภัยพิบัติคราวนั้นด้วยตนเอง จึงยากจะหยั่งรู้ได้ลึกซึ้ง
ตรงหน้า ต้นหลิวกลวงหงเหมิงที่แตกหักต้นนี้ แม้จะชำรุดทรุดโทรมถึงขีดสุดแล้ว กลิ่นอายที่แผ่ออกมากลับกล่าวได้ว่าลึกล้ำถึงที่สุด กระทั่งหลินเสวียนยังรู้สึกว่ามหามรรคมิติของตนถูกกดทับไว้อย่างรุนแรงเมื่อเห็นต้นหลิวกลวงต้นนี้
ต่อให้เป็นขอบเขตของเขา ยังรู้สึกเหมือนเผชิญหน้ากับมหามรรคโดยตรง ราวกับชั่วพริบตาก็อาจบรรลุธรรมได้ทันที