เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 กลืนกลาย? เจตจำนงมหามรรคสูงสุดที่แทรกซึมทุกที่!
“แกรก แกรก”
เท้าเหยียบลงบนผืนดินสีแดงเข้ม หลินเสวียนกับหัวเซียนเดินตามกันไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ไร้สุ้มเสียง
ไม่นานนัก ก็มาถึงหน้าบ่อน้ำแห้งแห่งหนึ่ง
บ่อน้ำแห้งนี้เหมือนกับบ่อน้ำแห้งที่นครโกลาหลแทบไม่มีผิด ปากบ่อมืดสนิท มองไม่เห็นก้นแม้แต่น้อย ราวกับเป็นห้วงมืดอันไม่มีสิ้นสุดที่กลืนกินทุกสิ่งได้
รอบขอบบ่อมีอักขระลึกลับเข้าใจยากไหลเวียนอยู่ กระจายกลิ่นอายที่ไม่ใช่ของโกลาหล ทว่ากลับสูงส่งกว่าโกลาหลยิ่งนัก
หลินเสวียนเพียงสัมผัสรับรู้เล็กน้อย ก็ถึงกับตะลึงงัน
ไอพลังที่ไหลเวียนอยู่ในบ่อนี้ คือพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี!
เทียบกับพลังแห่งกฎเกณฑ์เพียงน้อยนิดน่าเวทนาที่มีอยู่ในกายตนแล้ว ของในบ่อนี้เรียกได้ว่ามหาศาลเกินจะจินตนาการ ถึงขั้นจะเรียกว่ามหาสมุทรก็ไม่เกินไปนัก!
“สหายเต๋า เชิญ” หัวเซียนกล่าวยิ้ม ๆ ในแววตาวาบผ่านแสงประหลาดวูบหนึ่ง