เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 วิถีสวรรค์มิอาจเอาชนะ ความสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุด!
“กระแสใหญ่แห่งฟ้าดินมิอาจเปลี่ยนแปลง?”
โลกภายในของหลินเสวียนกึกก้องกัมปนาท ต้นไม้โลกาเปล่งรัศมีอันไม่มีสิ้นสุด พลังโลกจำนวนมหาศาลจนเกินจะนับเป็นตัวเลขหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาชั่วพริบตา!
จากนั้น มหามรรคบัวเขียวก็พลุ่งพล่านออกมาอีกครั้ง แสงที่เปล่งออกมาครั้งนี้กลับทัดเทียมกับแสงขาว ขณะเดียวกัน หนึ่งกระบวนท่าเบิกฟ้าก็ควบแน่นเป็นขวานเทพเบิกฟ้าปรากฏเด่นชัดในมือของหลินเสวียน
“หากเบื้องหน้าไร้หนทาง ข้า ย่อมใช้กำลังทลายมันออกมาเอง”
เสียงพึมพำราวพรหมลิขิต และยังเหมือนบทสรุปที่ถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่โบราณกาล หลินเสวียนไม่ได้ใช้ไม้บรรทัดวัดฟ้าหงเหมิง และไม่ได้กระตุ้นศาสตรามรรคหงเหมิง เพียงแต่ใช้หนึ่งกระบวนท่าเบิกฟ้าอย่างเรียบง่าย ควบแน่นเป็นขวานเทพเบิกฟ้า แล้วฟันตรงลงไปยัง “ฟ้า” อย่างไม่ลังเล!
หนึ่งกระบวนท่าเบิกฟ้า ประหนึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อจัดการกับ “ฟ้า” โดยเฉพาะ ในชั่วขณะนี้ อานุภาพที่แผ่ออกมานั้นเหนือกว่าเดิมหลายหมื่นเท่า กระทั่งหลายล้านเท่า แลเห็นเลือนรางว่ามีร่างหนึ่งสูงตระหง่านเสียดฟ้าดินยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังหลินเสวียน ชูขวานใหญ่ขึ้นสูง แล้วฟันลงใส่ “ฟ้า” อย่างรุนแรง!
แสงขวานพุ่งตรงไปยังจุดดำนั้น ตรงไปยังมุมหนึ่งของมหานทีชะตากรรมที่แตกร้าว แล้วฟาดฟันลงไปอย่างหนักหน่วง!
“ตูม!”