เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ขีดสุดขอบเขตเนี่ยผาน ร่างจริงสังหารปรมาจารย์มรรค!
“ท่านพี่ มันกำลังทักทายข้าน้อยอยู่เจ้าค่ะ!”
ถูถูประคองเมล็ดพันธุ์น้อยกระโดดหย็องแหย็งมาอยู่ตรงหน้าหลินเสวียน รอยยิ้มเจิดจ้า
“เจ้าได้ยิน…เสียงของมันด้วยหรือ?” หลินเสวียนแปลกใจ
แก่นกำเนิดมหาสมุทรโกลาหล กลับมี “จิตวิญญาณ” เป็นของตัวเองด้วย?
“แน่นอนเจ้าค่ะ มันยังบอกอีกว่า ต้องหาที่หยั่งรากให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะถูกพบเข้า”
ถูถูประคองเมล็ดพันธุ์น้อยไว้ เมล็ดพันธุ์น้อยพลิ้วไหวราวกับกำลังกระซิบบางอย่างกับนาง สุดท้ายถูถูยื่นเมล็ดพันธุ์มาตรงหน้าหลินเสวียน “ท่านพี่ เมล็ดน้อยบอกว่าอยากขอยืมกายของท่านใช้สักหน่อยเจ้าค่ะ”
“มันยังบอกอีกว่า หวังว่าท่านจะไม่ปฏิเสธ เพราะเรื่องนี้มีประโยชน์ใหญ่หลวงทั้งต่อท่านและมัน”
ได้ฟังคำของถูถู หลินเสวียนก็วางเมล็ดพันธุ์ไว้บนฝ่ามือ พร้อมกันนั้น กระแสความปรารถนาดีสายหนึ่งก็ส่งผ่านออกมาจากเมล็ดพันธุ์
แก่นกำเนิดมหาสมุทรโกลาหลที่ก่อตัวจากพายุโกลาหล สามารถทำลายรากฐานมรรคของผู้เป็นอมตะได้อย่างง่ายดาย...