เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ขอบเขตหุนหยวนสมบูรณ์ มหาเคราะห์ไร้ประมาณใกล้มาเยือน!
หลินเสวียนนิ่งเงียบ หากวิถีสวรรค์แห่งหงหวงให้กำเนิดจิตสำนึกของตนเองขึ้นจริง เช่นนั้นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในหงหวงก็มีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล
เพราะอย่างไรเสีย ผานกู่สลายร่างกลายเป็นหงหวง หากเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริง ก็ย่อมต้องอาศัยหงหวงทั้งผืนในการคืนชีพ เช่นนั้นวิถีสวรรค์แห่งหงหวงก็หมดความจำเป็นที่จะต้องมีอยู่
“มิน่าล่ะ มหาเคราะห์ทุกครั้ง การกวาดล้างสรรพชีวิตทุกหน ล้วนมุ่งเป้าไปที่ร่องรอยที่ผานกู่ทิ้งไว้ในหงหวง ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!” หลินเสวียนพึมพำไม่หยุด
เขาก็เข้าใจได้แล้วว่า เหตุใดวิถีสวรรค์แห่งหงหวงให้กำเนิดจิตสำนึกของตนเองแล้ว กลับยังเพียงกดดันหงจวินไว้ ไม่ได้ลงมือกับอีกฝ่าย
เหตุผลง่ายดายยิ่งนัก
แม้วิถีสวรรค์แห่งหงหวงจะแข็งแกร่งมาก แต่จิตสำนึกที่เพิ่งให้กำเนิดกลับอ่อนแอยิ่ง
แม้ตัววิถีสวรรค์แห่งหงหวงเองจะอยู่เหนือขอบเขตเนี่ยผานแล้ว แต่จิตสำนึกที่เพิ่งถือกำเนิดนั้นก็ยังอ่อนแรงอย่างถึงที่สุด ไม่อาจทำอะไรปรมาจารย์มรรคผู้นี้ได้
หากอยากควบคุมหงหวงด้วยจิตสำนึกของตนอย่างแท้จริง ก็ไม่ต่างจากมดตัวหนึ่งพยายามเข็นช้าง เชื่อว่ายากแสนยาก
ด้วยเหตุนี้ จึงได้แต่เลือกใช้มหาเคราะห์ค่อย ๆ บั่นทอนร่องรอยของผานกู่ไปทีละน้อย