เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 เทพมารสือเฉิน สิ่งมีชีวิตโกลาหลที่หลงเหลืออยู่
หลินเสวียนมาอยู่ตรงหน้าเปาเซียวโกลาหล กางสามสิบหกโลกสวรรค์ออก แล้วกลืนกินแก่นกำเนิดส่วนที่เป็นพลังบริสุทธิ์ของมัน
ชั่วขณะต่อมา อักขระมหามรรคล้ำลึกเกินหยั่งรู้หนึ่งอักขระก็ปรากฏขึ้นในดวงจิตของเขา
“มหาเทวฤทธิ์ กินฟ้ากลืนดิน?”
หลินเสวียนอ่านข้อมูลในอักขระมหามรรค นัยน์ตาเป็นประกายวาบ
เป็นมหาเทวฤทธิ์อีกหนึ่งวิชาแล้ว!
กินฟ้ากลืนดิน ตามชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าสามารถกลืนกินการโจมตีทุกอย่าง แล้วแปลงเป็นพลังของตนเอง
ก็เหมือนกับที่เปาเซียวโกลาหลเพิ่งกลืนหนึ่งกระบวนท่าเบิกฟ้าเข้าไป ตัวเองไม่เพียงไม่บาดเจ็บ กำลังกลับกันยังเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวคือกลืนกินแก่นกำเนิดไม่ได้ แต่เขามีสามสิบหกโลกสวรรค์อยู่แล้ว ทั้งสองสิ่งกลับช่วยชดเชยข้อบกพร่องของกันและกัน
หลังจากทำความเข้าใจกินฟ้ากลืนดินจนทะลุปรุโปร่งแล้ว หลินเสวียนก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของโกลาหลชั้นในต่อไป