เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 เจียอิ่นลงมือ อริยะดับสูญ!
จุ่นถีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม รอบกายปรากฏโลกมายานับไม่ถ้วน แตกดับและก่อเกิดไม่หยุดดั่งฟองคลื่น
นี่คือวิธีพิสูจน์มรรคในความฝันที่เขาครอบครอง แสวงหาความจริงจากความลวง เหมาะกับดินแดนประจิมที่แร้นแค้นถึงที่สุด
เมื่อเทียบกับจุ่นถีแล้ว พลังที่เจียอิ่นแผ่ออกมากลับเป็นขั้นหุนหยวนสองชั้นฟ้า สูงกว่าจุ่นถีถึงหนึ่งขอบเขต
หุนหยวนสิบสองชั้น หนึ่งขอบเขตหนึ่งชั้นฟ้า ทุกการยกระดับล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ไม่เพียงเท่านั้น ในฐานะประมุขใหญ่แห่งสำนักประจิม มหาเทวะและมรรคที่เขาครอบครองยังน่าสะพรึงยิ่งนัก ต่อให้เป็นหลินเสวียนก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันวูบหนึ่ง
แรงกดดันมีอยู่จริง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้หลินเสวียนยอมหยุดมือ เขายังคงต่อยหมัดแล้วหมัดเล่าใส่จุ่นถี กดจุ่นถีจากฟากฟ้าร่วงลงสู่พื้นดิน ทะลวงภูผาและแม่น้ำใหญ่ไม่รู้สิ้นสุด ทำให้อริยะแห่งสำนักประจิมผู้นี้เสียหน้าอย่างใหญ่หลวง
“มหาเทพจื่อเวย ปล่อยวางเสียเถิด อย่าไล่ต้อนกันถึงเพียงนี้เลย”
เห็นว่าตนออกหน้าแล้ว หลินเสวียนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จุ่นถีจึงมีโทสะวูบหนึ่งขึ้นมา จึงชักไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เสริมพุทธานุภาพฟาดใส่หลินเสวียนทันที
“ตูม!!”
ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์เสริมพุทธานุภาพฟาดลงบนร่างหลินเสวียน กลับเหมือนฟาดลงบนศิลาแข็งแกร่งที่สุดในความโกลาหล ระเบิดประกายอักขระน่าสะพรึงออกมา ระลอกพลังกระจายออกไปกวาดล้างทะเลเมฆนับหมื่นล้านให้ราบเรียบ