เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 สิงเทียน: พี่น้องหลินเสวียน ตามข้ามา! ไปพบผิงซิน!
หินทื่อโกลาหล ฟังดูแข็งแกร่งนัก แต่แท้จริงก็คือหินทื่อก้อนหนึ่งในโลกโกลาหล
แน่นอนว่าโลกโกลาหลมีแก่นกำเนิดน่าสะพรึงเกินไป ต่อให้เป็นผืนดินเพียงเม็ดเดียวก็เป็นดินวิเศษโกลาหล หินธรรมดาก้อนหนึ่งก็เป็นหินทื่อโกลาหล
ตัวหินเองไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร จุดเด่นเพียงอย่างเดียวคือความแข็งสูงจนน่าตกใจ แม้แต่สมบัติสูงสุดก็ยังไม่สามารถทิ้งร่องรอยแม้แต่นิดเดียวไว้บนหินได้
และสาเหตุที่หลินเสวียนจำมันได้รวดเร็วเช่นนี้
ก็เพราะรากฐานกำเนิดของฮ่าวเทียนแห่งราชสำนักสวรรค์ แท้จริงแล้วก็คือหินทื่อโกลาหลแปลงกายออกมา กลิ่นอายแก่นกำเนิดที่แผ่ออกมาแทบจะเหมือนกับหินทื่อโกลาหลเบื้องหน้าทุกประการ
นอกจากความแข็งน่าตกใจแล้ว น้ำหนักของหินทื่อโกลาหลยังหนักยิ่งกว่าสิ่งของใดในหงหวงด้วย หินทื่อโกลาหลเบื้องหน้ามองเผิน ๆ ใหญ่เพียงเรือนหลังหนึ่ง แต่เกรงว่าจะหนักยิ่งกว่าดาวฤกษ์บรรพกาลดวงหนึ่งมากนัก หากต้องการยกขึ้นโดยไม่อาศัยอิทธิฤทธิ์หรือคาถา เกรงว่าจำเป็นต้องมีกายระดับเซียนทองคำ หรือแม้แต่เซียนทองคำไท่อี่ถึงจะทำได้
“ดูท่าการทดสอบของเผ่าอูคงให้น้ำหนักกับกายเนื้อมากกว่า...”