เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 มุกวิญญาณธาตุทองกับมุกวิญญาณธาตุดิน วิหารเทพผานกู่ปรากฏตระการตา!
เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันเลือนรางนั้น หลินเสวียนก็อดไม่ได้ที่ใจจะไหววูบขึ้นมา
เขาปู้โจวคือเสาค้ำฟ้าของหงหวง เล่ากันว่าแปลงมาจากกระดูกสันหลังของมหาเทพผานกู่ ค้ำฟ้าดินหงหวงเอาไว้ ระหว่างมหาเคราะห์อูกับอสูรถูกก้งกงชนหัก
ครึ่งท่อนที่ถูกชนหักนั้นตกเป็นของมหาเทพหยวนสื่อ ถูกหลอมเป็นตราฟานเทียนประทานให้กว่างเฉิงจื่อ ในช่วงมหาศึกสถาปนาเทพ กว่างเฉิงจื่อก็อาศัยตราฟานเทียนในมือเปล่งประกายเจิดจ้า
ทว่าตรงนี้ก็มีความเข้าใจผิดอยู่จุดหนึ่ง
นั่นคือหลังมหาเคราะห์อูกับอสูร เขาปู้โจวในหงหวงก็ไม่มีอยู่อีกต่อไป ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ เพราะแม้เขาปู้โจวจะถูกชนหัก ก็ยังเหลือภูเขาอยู่อีกครึ่งหนึ่ง
เพียงแต่ว่าตั้งแต่ช่วงมหาเคราะห์หลงฮั่นเป็นต้นมา ในฐานะเสาค้ำฟ้าและสายธารต้นกำเนิดของหงหวง เขาปู้โจวก็ดึงดูดผู้มีพลังเหนือธรรมดาจำนวนนับไม่ถ้วนในหงหวงให้ย่างกรายเข้ามา ต่อให้มีสมบัติหรือวาสนาอยู่จริง เกรงว่าคงถูกค้นกวาดจนเกลี้ยงไปนานแล้ว
“ช่างเถอะ อย่างมากก็แค่เสียเวลาเดินทางอีกหน่อย.......”
หลินเสวียนส่ายศีรษะ แรงดึงดูดอันเลือนรางในกายหาได้เหมือนของปลอมไม่ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ปราณทั้งห้าในอกของเขาบริบูรณ์แล้ว การอยากบรรลุขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ในชั่ววันชั่วคืน
สู้ท่องเที่ยวไปทั่วหงหวง มองหาสมบัติและวาสนาก่อนจะดีกว่า