เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 วานรวารีมอบสมบัติ เลือดสารัตถะบรรพู! เทพธิดาเสวียนหนี่ว์ลงแดนเบื้องล่าง ราชสำนักสวรรค์หนุนหลัง!
หลินเสวียนเวลานี้พลันนึกถึงจุดพิกลในเรื่องนี้ขึ้นได้อีกครั้ง จึงรีบกล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโส ครานี้สี่ราชันย์อสูรล้อมโจมตีสันเขาสองเซียน อสูรใหญ่พวกนี้ยังมุ่งตรงมาที่นี่ เกรงว่าเบื้องหลังยังมีคนชักใยอยู่”
อู๋จือฉีหัวเราะ “ข้าย่อมเดาได้อยู่แล้ว แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะวางแผนอะไร ตราบใดข้าไม่ออกไป แผนการของเขาก็ต้องว่างเปล่า มีอะไรน่ากลัวเล่า”
หลินเสวียนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด
ดูจากท่าทีของอู๋จือฉีแล้ว สถานการณ์คล้ายคลึงแบบนี้ก็ไม่ใช่เพิ่งเกิดหนแรก
เสี่ยวจื่อที่อยู่ข้าง ๆ กลับเป็นกังวลอยู่บ้าง “แต่ตอนนี้ท่านแม่กับท่านอาเก้ากำลังรับมือสี่อสูรราชันย์พวกนั้นอยู่นะเจ้าคะ พวกท่านจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหม”
อู๋จือฉีหัวเราะลั่น “วางใจเถิดหนูน้อย แม่กับอาเก้าของเจ้าน่ะ ล้วนเป็นจิ้งจอกเจ็ดหางขั้นสูงสุด ทั้งยังมีสมบัติวิเศษทรงพลังอยู่ในมือ ไท่อี่จินเซียนธรรมดาไม่ใช่คู่ต่อกรของพวกนางแม้แต่น้อย”
หลินเสวียนก็ปลอบเช่นกัน “ข้าดูเอาไว้ตั้งแต่ตอนมาแล้ว ราชันย์อสูรทั้งสี่แม้จะมีคนมากกว่า แต่กลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบ”
เสี่ยวจื่อจึงค่อยวางใจลงได้บ้าง
อู๋จือฉีเวลานี้หันมามองหลินเสวียน แล้วหัวเราะลั่น “เจ้าหนู ว่าเรื่องที่มาที่ไปของเจ้าหน่อยสิ มนุษย์เซียนเร้นลับคนหนึ่งกลับมีความสามารถถึงเพียงนี้ เจ้าเป็นศิษย์ที่อริยะท่านใดเพิ่งรับใหม่เล่า”