กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นเซี่ยงอวี่ในยามนี้กลับลังเลขึ้นมา เซี่ยงเซิงร้อนใจจึงรีบเอ่ยขึ้นก่อน “เซียวกงเจี่ยว พาคนหนึ่งพันไปคุ้มกันกองหลัง!”
เบื้องหน้าวิกฤตเป็นตาย ยามนี้เด็ดขาดไม่ใช่เวลาลังเลไม่เด็ดขาด
ถึงเวลาตัดสินใจก็ต้องตัดสินใจ
“ขอรับ”
เซียวกงเจี่ยวพาทหารม้าหนึ่งพันนายพุ่งเข้าหาหวังอี้ที่บุกสังหารเข้ามา
ดวงตาของเซี่ยงอวี่แดงฉานดั่งเลือด เขาหันกายจากไปอย่างแข็งทื่อราวเครื่องจักร
หากก่อนออกเดินทัพ มีผู้บอกเขาว่า การที่เขารีบรุดมาโจมตีด่านหานกู่จะเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่มีทาง...
เขาพุ่งออกไปได้ไม่ไกล ก็ได้ยินเสียงอันโหดร้ายสาหัสที่สุดส่งมาจากกองทัพฉู่ที่คุ้มกันกองหลัง
เซียวกงเจี่ยวจบสิ้นแล้ว
คนหนึ่งพันคิดขวางคลื่นดำถาโถม ก็เหมือนมดพยายามเขย่าต้นไม้