เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในท้องพระโรงลึกเข้าไปในเมืองป้อมด่านหานกู่
ในดวงตาทั้งสองของจ้าวหลง ราวกับมีลำแสงสีทองหลายสายวนเวียนอยู่ กวาดผ่านผู้คนที่อยู่ในที่นั้น
ฮั่นซิ่น หวังเปิ่น หวังจิ้ง หวังโจว หวังหลิง ไฉอู่...
โดยไม่รู้ตัว รัฐฉินได้รวมแม่ทัพมีชื่อเสียงไว้มากมาย ดวงดาวแม่ทัพดั่งเมฆหมอก!
ไม่นาน เหล้าอุ่นก็ถูกยกมาทีละชาม ผู้คนต่างยกชามของตนขึ้น คารวะจ้าวหลงแล้วทุกคนก็ดื่มพร้อมกัน
“ปัง——”
พร้อมกับเสียงชามถูกทุ่มลงพื้นหลังดื่มเหล้าหมด ร่างกายของผู้คนราวกับหลอมรวมพลังงานของเหล้าอุ่น เจตจำนงในการรบพลุ่งสูงขึ้นไม่หยุด
“นี่คือเหล้าฉลองชัยชนะหนึ่งชาม!”
“รัฐฉินแบกรับความทุกข์ยากมามากเกินไป เซี่ยงอวี่และพวกกบฏทั่วหล้าเหล่านั้น ปากก็เรียกฉินว่าฉินทรราช แต่กลับสังหารหมู่มาตลอดทาง วิญญาณผู้ตายหลายแสนในกวนจงจนถึงบัดนี้ยังร่ำไห้!”
“โชคดีที่ต้าฉินมีเรา มีพวกเจ้า!”