เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเขามีเวลาเพียงเดือนเดียว นี่คือสิ่งที่ฟั่นเจิงไม่เคยบอกแก่เจ้าแคว้นทั้งหลาย
เขาเพียงต้องการปลุกเร้าโลหิตนักรบของทุกคนให้ถึงขีดสุด ทุ่มหมดหน้าตัก บุกโจมตีด่านหานกู่อย่างบ้าคลั่ง!
ผ่านไปหนึ่งเดือน ย่อมคาดหมายได้ว่าความสูญเสียจากการโจมตีเมืองจะใหญ่หลวงเพียงใด เมื่อเสบียงขาดแคลน หากมิได้ชัยชนะ ก็จำต้องถอนทัพ!
การผงาดขึ้นของฉินอ๋องหลงทำให้ฟั่นเจิงรู้สึกประหลาดพิกลจนบรรยายไม่ถูก เขาไม่กล้าเดิมพันว่ากองทัพฉินในยามนั้นจะทำสิ่งใดลงไป
ยามนั้นต้องถือการรักษากำลังรบที่ยังเหลือให้มากที่สุดเป็นหลัก เพื่อลดผลกระทบจากความล้มเหลวที่ด่านหานกู่
ฟั่นเจิงได้คิดถึงเส้นทางถอยไว้ตั้งแต่แรกแล้ว!
……
ส่วนเฉินอวี๋และเซินหยางที่จากไปในยามนี้ ต่างเต็มไปด้วยความตะลึงในตัวฟั่นเจิง
“ผู้มีปรีชาช่วยราชันจริง ๆ”
เมื่อมองฟั่นเจิงในฐานะผู้มีอำนาจ ในยามวิกฤตเขาเป็นดั่งเสาหลักค้ำสมุทรที่ทำให้ขวัญกำลังใจทหารมั่นคง