เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟั่นเจิงมิได้เพราะความฮึกเหิมของเซี่ยงอวี่ ก็ทำให้สติมัวเมาไป
ที่เขาสนับสนุนเซี่ยงอวี่เอง ในความหมายหนึ่งก็เพื่อใส่พันธนาการให้เซี่ยงอวี่ จำกัดเขาให้โจมตียามค่ำคืนภายใต้เหตุผลที่สมควร
การรบต่อไป เขาจำต้องวางแผนให้ละเอียดชัดเจน
“การโจมตีครั้งนี้ ไม่ได้มีเป้าหมายที่การตีฝ่าเมืองแตกด่านหานกู่ให้แตก การโจมตีจำกัดเพียงครึ่งชั่วยาม ไม่ว่าแพ้หรือชนะ เมื่อถึงเวลาต้องถอนกลับมาให้ได้!”
เซี่ยงอวี่กระโดดโวยขึ้นในทันที “อันใดกัน?”
หากครั้งนี้ชนะ แลเห็นว่าใกล้จะตีฝ่าเมืองแตกโจรฉินได้แล้ว กลับต้องวิ่งถอยมา ไม่ใช่ปล่อยโอกาสให้สูญเปล่าหรอกหรือ?
ฟั่นเจิงไม่สนใจเซี่ยงอวี่ กล่าวต่อ “ปาอ๋องครั้งนี้จะนำทัพด้วยตนเองโจมตีเมืองด้านใต้อีกครั้ง ข้าจะนำกองทัพใหญ่จับตาด้านเมืองตะวันออกนี้ สองด้านจู่โจมพร้อมกัน เพื่อสนับสนุนปาอ๋อง”