เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความโกรธที่จ้าวหลงสะสมไว้แต่เดิม ค่อย ๆ จางหายเมื่อเผชิญหน้ากับแม่ทัพหนุ่มที่ร้องไห้น้ำมูกเป็นฟอง
เขาถอนหายใจยาวในใจ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
"เหตุใดจึงต้องสู้จนเอาเป็นเอาตายถึงเพียงนี้"
ความเก่งกาจของเซี่ยงอวี่นั้น จ้าวหลงผู้มาจากยุคหลังย่อมรู้ชัดยิ่งกว่า
ในปลายสงครามฉู่ฮั่นตามประวัติศาสตร์ หลิวปังใช้กองทัพใหญ่ 500,000 ถึง 600,000 คนล้อมกำลังสุดท้ายของกองทัพฉู่ที่ไกเซี่ย
หลังจากบีบให้เซี่ยงอวี่นำทหารม้า 1,000 นายหนีไปแล้ว ยังส่งกองทัพใหญ่ 100,000 คนไล่ติดตามเป็นระลอก ไม่เสียดายค่าใช้จ่ายในการไล่สังหารเซี่ยงอวี่ที่หนีเอาชีวิต สุดท้ายก็ยังถูกเซี่ยงอวี่สังหารฝ่าวงล้อมออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
สุดท้ายหลิวปังก็ไม่อาจสังหารเซี่ยงอวี่ศัตรูตัวฉกาจคนนี้ด้วยมือตนเองได้
ปาอ๋องฆ่าตัวตาย ตายด้วยมือของตนเอง
นี่คือความกล้าหาญดุจเทพของอวี่ หาที่เปรียบมิได้ตลอดพันปี