เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อการปล้นกันซึ่งหน้าเช่นนี้ ผู้คนทั้งหลายก็ไม่มีความหมายจะคัดค้านแต่อย่างใด
ใต้หล้าล้วนเป็นแผ่นดินกษัตริย์ ทุกสิ่งในแคว้นเว่ยล้วนควรเป็นของรัฐฉิน ตอนนี้เพียงแค่เรียกคืนสิ่งที่เป็นของรัฐฉินล่วงหน้าสักเล็กน้อยเท่านั้น
เซียวเหอหัวเราะฝืด ๆ ขึ้น รู้สึกราวกับตนเองเข้าสู่รังโจร ไม่เหมือนกลุ่มขุนนางบุ๋นบู๊ที่สำคัญที่สุดในรัฐฉินที่กำลังฟื้นฟูเลย
ใจกว้างอย่างมหาอำนาจอยู่ที่ใดกันเล่า!
เซียวเหอกัดฟันกรอดแล้วเอ่ยขึ้น “องค์ชาย ตามที่แม่ทัพฮั่นหลายคนกล่าว เฉินผิงได้ล่วงหน้าไปยังด่านอู่และเคลื่อนทัพลงใต้แล้ว”
“เขา...หนีไปแล้ว...”
เขาเองก็เกลียดเข้ากระดูกดำต่อเฉินผิงเช่นกัน กองทัพฮั่นตั้งมั่นอยู่ในอำเภอร่าง อีกทั้งยังมีโจวป๋อผู้เป็นยอดคน โจวเคอผู้เป็นแม่ทัพผู้กล้า หากพัฒนาอย่างสงบสักระยะ ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มีโอกาสผงาดขึ้นใหม่อีกครั้ง
บัดนี้เขาจึงเข้าใจ การที่กองทัพพันธมิตรบุกฉินนั้นเป็นเพียงแผนร้ายที่เฉินผิงจัดขึ้น กองทัพฮั่นก็ถูกหลอกให้ตกหลุมเช่นกัน
“น่าเสียดายอยู่บ้าง”