เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเหอปิดตาลงอย่างเจ็บปวดแล้วหัวเราะออกมาเสียงหนึ่ง ไม่ได้อธิบายสิ่งใด ค่อย ๆ กล่าวว่า “วางอาวุธเถิด”
ศึกกองทัพพันธมิตรบุกฉินยุติลงอย่างสิ้นเชิง กองทัพฮั่นไม่จำเป็นต้องพลีชีพอย่างไร้ความหมายอีกต่อไป
กองทัพฉินใช้หลิวปังเพื่อฟื้นคืนอำนาจ แล้วเฉินผิงก็มิใช่หรือที่ใช้หลิวปังเพื่อจัดการกองทัพฉิน!
นับแต่ก้าวที่ขับไล่จ้าวหลง ความผิดพลาดก็เริ่มขึ้น และชะตากรรมของกองทัพฮั่นในวันนี้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว
กองทัพฮั่นอันเป็นคนไร้รากฐานดุจจอกลอยน้ำ ตกอยู่ระหว่างฉินกับฉู่ เป็นเพียงหมากในเกมการชิงไหวชิงพริบของพวกเขา
เดิมที กองทัพฮั่นก็อาจเป็นผู้ถือหมากได้เช่นกัน
บัดนี้ ได้แต่อ้อนวอนขอมีชีวิตรอดต่อไป จะตายมากกว่านี้อีกไม่ได้แล้ว……
แม่ทัพนายกองกองทัพฮั่นเงียบงัน คนส่วนใหญ่ไม่อาจทำอย่างโจวเคอที่คลุ้มคลั่ง หรืออย่างโจวป๋อที่ยอมพลีชีพอย่างอาจหาญได้
เมื่อสามารถมีชีวิตรอดได้ ก็ไม่มีใครสักกี่คนที่ยินยอมตาย
ยิ่งไปกว่านั้น บัดนี้ยังเป็นใต้เท้าเซียวผู้ซึ่งพวกเขาเคารพนับถือที่สุดเป็นผู้เอ่ยปากด้วยตนเอง