เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของโจวป๋อซีดขาวมาตลอด ฝันร้ายจากการรบนองเลือดที่ด่านหม่าเต้าในวันนั้นยากที่จะให้ใครลืมเลือน
เมื่อได้เห็นลานก่อสร้างหมู่บ้านฉางอันที่คึกคักร้อนระอุเช่นนั้น ความกระวนกระวายใจของโจวป๋อก็ถึงขีดสุด
ต่อให้ตีฝ่าเมืองแตกและทำลายรากฐานของกองทัพฉินได้ ก็จะได้อะไรขึ้นมา
กองทัพฮั่นที่แตกสลายเช่นนี้ จะแย่งชิงตำแหน่งราชาแห่งกวนจงได้อย่างไร
ครั้งนี้ กองทัพฮั่นแทบจะไม่ได้ประโยชน์อันใดเลย
เมื่อมีแผนการของเฉินผิงอยู่ ฝ่ายกองทัพฉินก็ยังมีจ้าวหลงอยู่ กองทัพฮั่นที่ติดอยู่ตรงกลางมีกำลังอ่อนแอ ทำได้เพียงเป็นหมากในเกมที่ทั้งสองฝ่ายเล่นกัน
สุดท้ายจึงกลายเป็นว่า ตอนนี้ต้องตีฝ่าเมืองแตกกวนจงให้ได้ กองทัพฮั่นจึงจะอยู่รอดและเสี่ยงเดิมพันอนาคตได้
หากถอยตอนนี้ ก็คือหุบเหวลึกไร้ก้น
"เฉินผิง จ้าวหลง ข้าต้องสังหารเจ้าสองคนให้ได้!"
พวกคนมีสติปัญญาเหล่านี้ช่างน่าชิงชังเกินไปนัก อวดอ้างว่าตนมีกลอุบายดุจเทพผี แล้วใช้ทุกคนเป็นหมาก