เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไช่อิ๋นค้อมคำนับอย่างนอบน้อม เขาก็มีความเห็นแก่ตัวอยู่ การประกาศความดีความชอบของตนออกมา ย่อมไม่มีผู้ใดลบเลือนได้
ในเมื่อตัดสินใจยอมจำนนแล้ว ก็ต้องเด็ดขาดสักหน่อย
แสดงตนออกมาอย่างเปิดเผย
เซียวเหอมองภาพนี้ หัวใจก็ดับวูบราวเถ้าถ่าน
เจ้าเป็นเพียงไท่ผูแห่งแคว้นเว่ย กลับเป็นชาวรัฐฉินผู้มีความภักดีที่สุดหรือ
ใต้หล้านี้ เกิดอะไรขึ้นกัน!
ไช่อิ๋นไม่สนว่าใครจะคิดอย่างไร กล่าวต่อว่า “เมื่อแม่ทัพองครักษ์ม้าขวาผู้นั้นมาถึง ข้าได้บอกตำแหน่งที่เฝิงจิ้งหลบหนีไปแก่เขาแล้ว คิดว่าตอนนี้เขาคงจับกบฏผู้นั้นได้แล้ว”
นี่ล้วนเป็นความดีความชอบของเขา!
แววตาสงสัยเดิมของจ้าวหลง เมื่อมองเจ้าคนประจบสอพลอผู้นี้ ก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ในทันที
แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเว่ยผู้นี้ แท้จริงแล้วถูกความโหดเหี้ยมของกองทัพฉินข่มขวัญจนตัดสินใจสวามิภักดิ์ต่อกองทัพฉิน