กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวหลงหัวเราะเย็นชา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นใบหน้าของหลิวปังที่เดือดดาลถึงเพียงนี้ ราวกับสูญเสียสติไปแล้ว
หลังจากก่อทัพ อำนาจบารมีของหลิวปังก็เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ฐานะของผู้มีอำนาจนั้นย่อมหล่อเลี้ยงคนได้จริง ๆ
เพียงแต่หลิวปังในยามนี้ กลับเหมือนคนสามัญที่เดือดดาลเสียสติกำลังตะโกนท้าทาย
“กองทัพฉินก็แค่รังแกเจ้า แล้วมันเป็นเช่นไร!”
“ตอนที่เจ้าก่อทัพต่อต้านฉิน ฆ่าล้างเมืองและปล้นสะดมนั้น เจ้าเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าเจ้าชั่วช้ากว่าฉินทรราชที่ถูกกล่าวขานเสียอีก!”
“เซี่ยงอวี่เข่นฆ่าทารุณในกวนจง เจ้าอ้างตนว่ามีเมตตาธรรม แต่เคยยืนออกมาพูดแทนราษฎรกวนจงสักคำหรือไม่?”