เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวปังโกรธจนหน้าซีดเขียวในทันที ไม่คิดว่าหลี่อี้จะหยิบคำพูดของตนมาโต้กลับถามโดยตรง
หลี่อี้ผู้ชั่วช้านี้ ทั้งที่เป็นคนถูกต้าฉินเนรเทศ เหตุใดจึงภักดีเช่นนี้ มั่นคงแน่วแน่ติดตามแคว้นที่ล่มสลายแล้ว
หลิวปังหน้าซีดเขียวกล่าวต่อ “รัฐฉินปกครองโหดร้ายทารุณ จึงฝ่าฝืนคุณธรรมและล่มสลาย”
“เราร่วมกับวีรบุรุษใต้หล้าปราบปรามพวกกบฏแห่งฉินทรราช ก่อนจะตีเสียนหยางแตก ปราบปรามรัฐฉิน ช่วยราษฎรให้พ้นจากน้ำและไฟ”
“เราก่อทัพมาจนถึงบัดนี้ เพราะเป็นที่นิยมของประชาชน จึงสามารถมีกองทัพใหญ่ 100,000 นาย นี่คือการทำตามคุณธรรมแล้วรุ่งเรือง”
“ความทุกข์ยากในยามนี้เป็นเพียงบททดสอบจากสวรรค์ เราก็ไม่ถือเรื่องเล็กน้อย ยึดการช่วยใต้หล้าเป็นที่หนึ่ง”
“ท่านหลี่ จำเป็นต้องฝ่าฝืนลิขิตสวรรค์มาขัดขวางเราหรือ”
หลิวปังมีน้ำเสียงคุกคามอยู่หลายส่วนแล้ว
ในถ้อยคำยังเต็มไปด้วยความนัยลึกซึ้ง หลี่อี้ได้ฟังกลับหัวเราะขึ้นมา
“ใครว่าต้าฉินล่มสลายแล้ว?”